Komen er slimme meters in Brussel?
De omvang van en het tijdschema voor de invoering van slimme meters in Europa werden in 2009 vastgelegd in een Europese richtlijn. Volgens die richtlijn moet 80% van de Europese huishoudens tegen 2020 over zo’n meter beschikken.
Landen kunnen van deze regel afwijken op voorwaarde dat ze hun keuze verantwoorden op basis van een impactstudie. Elke lidstaat heeft zijn analyse in september 2012 ingediend. België heeft zich daarvoor gebaseerd op het standpunt van zijn drie gewesten. Nameijk: het is niet relevant om systematisch slimme meters te plaatsen tegen de vooropgestelde datum. Het betreft evenwel geen tegenkanting uit principe, de Gewesten bevelen aan te handelen op grond van de behoeften van de verschillende categorieën verbruikers.
De Europese Unie ziet slimme meters als een van de manieren om het energieverbruik te beheersen en de CO2-uitstoot terug te dringen. Daarom dringt ze er bij de lidstaten op aan om deze meters op grote schaal in te zetten.
In theorie moet in elk land 80% van de consumenten tegen 2020 zo’n meter hebben. Daar kan echter van worden afgeweken als de lidstaten kunnen aantonen dat de invoering meer kost dan ze opbrengt. In ons land hebben het Vlaams Gewest, het Waals Gewest en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest elk onderzoeken uitgevoerd en in september 2012 heeft België hun standpunt verdedigd. De conclusie van de analyses is dat de Europese richtlijn niet in haar huidige vorm moet worden toegepast.
Waarom wordt de richtlijn niet gevolgd?
- Omdat slimme meters nog te duur zijn (350 tot 500 euro per apparaat). En die kosten komen voor rekening van de klant!
- Omdat de technologie nog verder ontwikkeld moet worden en er nog geen standaard bestaat. Je kunt niet massaal gaan investeren zonder te weten welke type meter en welke technologie zullen worden gekozen!
- Omdat digitale meters een veel kortere levensduur hebben dan de klassieke analoge meters (een tiental jaar tegenover ruim dertig jaar).
- Omdat het gebruik van slimme meters vragen oproept over de vertrouwelijkheid van de informatie en de veiligheid van het netwerk.
- Omdat de meeste consumenten geen wekelijkse of ogenblikkelijke opname van hun verbruik nodig hebben.
In welke gevallen zal toch een slimme meter worden gebruikt?
Sommige gas- en/of elektriciteitsverbruikers hebben al wel een zogenaamde ‘slimme’ meter aangezien daarmee gegevens kunnen worden verstuurd. In Brussel worden de meterstanden van de zeer grote stroomverbruikers (voornamelijk industriële klanten) al meer dan tien jaar dagelijks opgenomen.
Heel binnenkort zullen ook grote verbruikers zoals warenhuizen, musea en ondernemingen een vergelijkbare technologie kunnen gebruiken. Sibelga is namelijk bezig met de vervanging of aanpassing van ruim 6.000 meters zodat die elke maand de verbruiksgegevens kunnen doorsturen.
In sommige ‘niches’ zijn slimme meters dus wel degelijk nuttig en worden ze ook echt gebruikt! Uit onderzoek van de gewesten is trouwens gebleken dat die meters ook interessant zouden kunnen zijn voor andere verbruiksprofielen:
- zelfproducenten, zij wekken zelf elektriciteit op dankzij zonnepanelen, windturbines of wkk-installaties;
- sociale woningen, waarvan de bewoners snel verhuizen en waar soms vermogensbegrenzers op de meters moeten worden geplaatst (wat dankzij slimme meters op afstand zou kunnen gebeuren).
Krijgt op termijn iedereen een slimme meter?
Waarschijnlijk wel, maar België is voorzichtig, net zoals Duitsland. Verwacht wordt dat tegen 2017 één technologie de bovenhand zal krijgen. Intussen zal Europa zijn vereisten (normen en technische specificaties) ook verder uitwerken.
